Month: Ağustos,2017

Bölüm 3; Güneş Tutulması Farkediş

Bölüm 3; Güneş Tutulması Farkediş

Bir dönüm noktasındayız. O nokta tam olarak Güneş tutulmasının gölgesi olacaktır. Bir çağı kapatıyoruz hayatımızda, uzun zamandır bizi sıkıştıran, bizi yerle yeksan eden, insanlardan uzaklaştıran, kendimize yakınlaştıran, dönüşmemize aslında yardımcı olan fakat fark edemediğimiz uzun bir sürecin noktası koyuluyor.

Bu noktadan sonra yeni bir sayfa yazmaya başlayacağız hayatımızda. Bu sefer kendi cümlelerimiz olacak, çünkü fark edeceğiz kendimizi. Çünkü fark edilecek bendeki sen, sendeki ben. Önce bir his geldi yavaştan, hayatımızdan çıkması gerekenlerin, çıkması gerektiğini hissettik. Hayatımıza girmesi gerekenleri, geride bırakmamız gerekenleri, tutunduklarımızı, çıkamadığımız yolları, duraksadığımız anları hissettik. Ancak hissetmek insana hiçbir zaman yeterli gelmezdi. Bir algı geldi sonra. Hissettiklerimizin hangileri bize katkı, hangileri bize katkı değil algılamaya başladık. Kimlerin yolunda, kendi yolumuzu kaybettik, kimlerin cümlelerini kendi cümlemiz sandık, kimlerin hayatlarını kendimize uyarladık ve zamanın artık değiştiğini algıladık. Eski biz değildik ve artık eskide kalan minnetlerimiz, eskide kalan insanlarımız, eskide kalan muhabbetlerimiz artık bizimle değildi. Ancak hala onlara tutunmaya çalışıyorduk,

Bölüm 2: 8.8 Kapısı Algılayış.

Bölüm 2: 8.8 Kapısı Algılayış.

 

Sizi çağıran hangi kapıları kapattınız, ‘bana açılmamıştır’ özgüvensizliğinde? Hiç düşündünüz mü? Sizi kimler yetersiz hissettirdi? Kendinize ettiğiniz isyanları düşünün. Geçmişin kapısı kapanmakta. Son kez düşünün ve artık ardınızda sizi üşüten o kapıyı kapatın.

Dün gece itibariyle algılama kısmına geçtik. Bunu rüyalarımızda, uyandığımızdaki ruh halimizde, gün içindeki durgunluğumuzda, dalıp gitmelerimizde, boşluk hissinde görebiliriz. His olarak gelen bir sürecin, algılama kısmına geçtik. Güneş tutulmasına kadar bu algılamalar devam edecektir. Gün gelecek bir yazı göreceksiniz, gün gelecek hiç tanımadığınız biri gelip bir mesaj verecek. Bir gece rüyalarınızda açılacak o kapı, bir gün durakta beklerken dalıp gittiğiniz anlarda. Nerede ve nasıl açılacak bilemiyorum ancak bu 15 gün o açmaktan korktuğunuz, ardında ne olduğunu bilmediğiniz için geride durduğunuz, hayatınız boyunca duyduklarınız yüzünden açamadığınız, gözünüzü alan ışıklardan kaçındığınız, ‘ya daha kötü olursa’ diye kaygılandığınız ama aslında size ait olan o kapıyı tekrar göreceksiniz. Bir gün eşiniz bir cümle söyleyecek, bir gün iş arkadaşınız uyan diyecek,

Bölüm 1: Ay Tutulması Hissediş

Bölüm 1: Ay Tutulması Hissediş

 

‘Biz’e katkı olmak için ‘Ben’e ulaşmanın yolunda ilerleyen bireyleriz. Bize öğretilenlerden sıyrılıp yeni bilgileri özümsemeye çalışan zihnin arasında sıkışan düşüncelerimiz. Çevreden uzaklaşıp, kendimizle kalma hissiyatını yaşayamamamızın altında yatan o yalnızlık korkusu. O yalnızlık korkusunun aslında çevreye kendimizi kapattığımız için bizim gibi insanları görememizden kaynaklanması. Bunun oturması gereken dengeyi bir türlü bulamamamız.

Buna izin vermeyen, kalıplaşmış yargılardan sıyrılma özgürlüğüne doğru bir koşu içerisindeyiz. Bir şeylerin değiştiğini hissediyoruz, hayatımıza tam olarak entegre edemesek bile bir şeylerin değiştiğini özümsüyoruz. Kendimize itiraf edemesek bile bir şeylerin farklı olduğunun bilincindeyiz. Bilinçaltımızda belki de yıllardır uyuyan ancak hep bugünlere uyanmak için bekleyen heyecanlı düşünceler var. Bize katkısı olmayan her şey temizlenmekte. Bu temizlik aşamasında çektiğimiz bazı sıkıntılar (bedensel veya ruhsal) olduğunu fark ediyoruz. Bu durum herkeste farklı farklı evrelerde olsa da, hepimizin ortak noktası ve değişmeyen tek şey ‘değişim’. Düşüncelerimiz, duygularımız, yargılarımız, egomuz, benliğimiz, çevremiz, en önemlisi bakış açılarımız değişmekte. Enerjisel olarak uyumlanamadığımız her insan bizden uzaklaşırken,