Month: Ekim,2018

Terazi Yeniayı- Yumru

Boğazında yumru olmuş cümleler, çıkmak için haykırıyor da, bir türlü çıkmıyor. Nefesin kesiliyor, hani artık yer kalmamış bastırmaya, hani artık yer kalmamış içinde atmaya. Fermuarı kapanmıyor dolu yüreğinin..

Öksürüyorsun, öksüyorsun çıkmıyor. Geçmiş olsun diyorlar, geçmiyor. Terazin şaşmış, gideceğin yol şaşmış, içinden gitmek bile gelmiyor. Gelsinler istemiyorsun sonra, gelip görsünler istemiyorsun güçsüzlüğünü insanlar. Oysa terazinin iki tarafı vardır, senin de. Oysa güç gibi güçsüzlük de senin bir parçandır. Gücü bulduğun yerdir, güçsüzlüğün. ‘İşte şimdi bittim.’ dediğin yerde başlamadı mı bütün hikayelerin? Yoruldum dediğin yerde gelmedi mi, o beklediğin el. En güçsüz hissettiğin an bulmadın mı kendi gücünü? Şimdi vazgeçmenin sırası mı? Şimdi haykırmanın zamanı değil mi? Tam hiçbir şey düzelmiyor dediğin yerdeyiz, tam olarak umutlarının erimeye başladığı yerde. Şimdi terazinin diğer tarafına bakmanın zamanı değil mi? O tarafta herkese teslim ettiğin gücün var, o tarafta beyaz bir elmas var. Emaneti geri almanın zamanı gelmedi mi?

Oysa kaç hayattan geldin,

Venüs Retrosu – Değer mi?

Değer mi? Bunca zaman dostlukların, sırların, sohbetlerin, paylaşımların ardına şükran duymak yerine herkese birini kötülemek değer mi? Herkesin içinde karanlık vardır, bunu kontrol altında tutanlar ile tutmaya değer görmeyenlerin savaşı büyüyor. Karanlık büyüyor ve bir ateş de biz atıyoruz. Çünkü öyle yükseklerden bakıyoruz, öyle tepelerde görüyoruz ki kendimizi, karanlığımızı bile kontrol altında tutmaya değer görmüyoruz artık. Özgürlüğü karıştırıyoruz. Bize hitap etmeyen bir şey varsa o ‘kötüdür, o aptallıktır, onlar kendilerini rezil edenlerdir, onlar fıkrasına gülünmeyenler, kendini rezil edenler, şarkısı dinlenmeyenler, sohbetleri çekilmeyenler, mizahı kötü olanlardır.’ Çünkü iyi olsa, bize hitap ederdi? O zirveden bir adım aşağı inmenizi rica edeceğim, çünkü artık kendinizi ne kadar yukarıda gördüğünüz değil, aynada kendinizi ne olarak gördüğünüz bir zamana adım atıyoruz. Kendimize ve kendi hayatımıza bir göz atacağımız zamanlar.

Bir adım aşağı inmenizi rica edeceğim, çünkü süreç kimin ne kadar yukarıda olduğunu değil, kimin ne kadar samimi olduğunu ortaya koyacak bir süreç. Burada kendimize ne kadar samimi olduğumuz test edilecektir.