Month: Kasım,2018

Bu Senin Hikayen – İkizler Dolunayı

Yolunu kaybetmedin, yolunu başka gözlerden izlemek istedin sadece. Herkesin hikayesinde bir cümle oldun, bir anı, bir  umut, bir dost oldun.  Şimdi ise kendi hikayeni yazmak için bekliyorsun. Yalnız  başına yola çıkmak her ne kadar korkutsa da insanı, özgürleştirir. Karar alırken iki kişilik almayacaksın, kendi hikayeni artık kendin yazacaksın. Bu hikaye senin hikayen, sana ait, senin cümlelerin, senin düşündüklerin, senin hayalin.

Uzun süredir aynı sayfaları okuyoruz, aynı cümleleri, aynı umutları ve belki de aynı hayatları. Çünkü yeni bir hikaye yazmak zaman ister, emek ister, cesaret ister. Bunları kendimizde bulamıyorduk belki de. Ancak şimdi yeni bir çağa giriyoruz. Herkesin kendi hikayesini baştan yazacağı bir çağ. Ne isek, özde neyimiz varsa, hangi kapasiteye sahip isek ve ne istiyorsak o hikayeyi yazacağız. Daha önce hiç böyle bir dönemden geçmediniz. Bu bir kısır döngü de değil, bu bir yeni çağ sizin için. Bu yüzden geçmiş anılarla-tecrübelerle eşleştirme yapamayan beyin, boşluk ilizyonu yaşatıyor. Ancak bir süre sonra her şey daha açık olacaktır.

Karmakarışık bir Hal, Jüpiter Yay.

Her yaşadığın halin ardında, sana iletilmek istenen farkındalık saklı. Mesajlar yağıyor her yerden ve sendin bunu görmek isteyen. Karışık ve bazı zamanlar endişeli halin, geleceğe dair gerçekleşmeye başlayan hayalinin, kaygıdan evrimleşme hali. Hazır mıyım? endişesi. Hazırsın ve bunu biliyorsun. Şimdi sen neyi beğenmediğine bak hayatında, neyi bir türlü aşamadığına. Önündeki engellere bir bak ve gözünde büyüyenlere. Sana anlatmak, sana göstermek ve sana söylemek istedikleri bir şey var.

Dünya artık senin tanıdığın, bildiğin yer gibi değil. Uzun süredir tanıdığın birinin gerçek yüzüyle karşılaşmak gibi. Tanıdığın Dünya mı gerçek? Yoksa şu an gerçek yüzünü gördüğün Dünya mı? Neden bu kadar farklı geliyor her şey? Kim bu insanlar? Kim bu konuşanlar? Ne anlatıyorlar? Yabancılaşıyor muyuz? Yoksa yaklaşıyor muyuz?

Yaklaşıyoruz. Kokuyu alıyoruz, ufukta bir ışık görüyoruz, yaklaştığımızı fark ediyoruz. Ancak devam etmeye gücümüz var mı? Sırf devam edelim diye mi ışığı gösteriyorlar bize? Bir döngünün üstünde boş yere mi kürek çekiyoruz?